Cornus mas L. -Dereń jadalny
Zasięg derenia jadalnego obejmuje środkową i południowo-wschodnią Europę, od środkowej Francji do Krymu, płd. Czechy i Słowację, Ukrainę, Płw. Bałkański, Kaukaz i Turcję. Gatunek rośnie głownie w lasach dębowych i grabowych, zaroślach i dolinach rzek, najczęściej na glebach wapiennych.
Dereń jadalny zwykle występuje w formie wysokiego i szerokiego krzewu. Stare okazy były prowadzone w formie niskopiennych drzew do ok. 10 m. wysokości. Kwiaty derenia są żółte, drobne, nieprzyjemnie pachnące, zebrane w niewielkie kwiatostany. Rozwijają się wcześnie w marcu lub kwietniu, niekiedy jeszcze na bezlistnych gałązkach. Owoce derenia dojrzewają od sierpnia do października. Są elipsoidalne, błyszczące, najczęściej czerwone lub czerwonowiśniowe. Niektóry odmiany mają owoce gruszkowate, kuliste, białe, żółte lub fioletowe. Dereń jadalny jest od krzewem owocowym znanym już od wieków. Owoce są jadalne i używane na kompoty, dżemy, galaretki, wina i nalewkę tzw. dereniówkę.
W województwie Podkarpackim zinwentaryzowano kilkaset dereni. Najstarsze rosną w starych ogrodach dworskich (Bolestraszyce, Pobiedno). Nieliczne odnaleziono w parkach miejskich, ogrodach klasztornych oraz ogródkach działkowych i innych. W Arboretum w Bolestraszyach zgromadzono liczną kolekcję derenia jadalnego.